De gele hesjes doen er verstandig aan de eer aan zichzelf te houden
De gele hesjes Amsterdam doen er verstandig aan de eer aan zichzelf te houden. Knip ‘m in tweeën, berg dat felle hesje maar op in de kast of wat dacht je van een rituele verbranding rondom de aankomende kerstperiode? Jammer maar helaas. Niet geschoten is altijd mis. Aan een dood paard kun je niet trekken. Als je nooit schiet dan scoor je ook niet. Maar vooral, stoppen nu het nog kan. Merci. Au revoir.
Stoppen met de gele hesjes groepering in Amsterdam u leest het goed. Die conclusie trok ik zaterdagmiddag, al schuddend met mijn hoofd, tijdens de looptocht vanaf het Leidseplein richting huis, na afloop van ongeveer twee uur ‘optrekken’ met de gele hesjes in Amsterdam.
Kon ik vorige week nog redelijk wat sympathie opbrengen voor de gele massa, deze zaterdagmiddag is dat stukje positieve enthousiasme geslonken tot 0,0. Zo snel kan zoiets gaan.
Hoe dat kan? Simpel. Ik was er zaterdagmiddag zelf bij, stond samen met de betogers stil op de Dam, en eindigde samen met de gekleurde colonne op het Leidseplein. Mijn eindpunt en voor de gele hesjes slechts een tussentijdse bestemming in hun zinloze wandeling door de stad.
Zaterdagmiddag, op het moment dat mijn schoenen de eerste pasjes op de tegeltjes van de Dam hebben gezet hoor ik in de verte iemand schreeuwen: “We gaan lopen, we gaan lopen”. Ik snel me richting de menigte en terwijl ik tussen de gele hesjes en begeleidende agenten vanaf de Dam de Kalverstraat met krioelend winkelend publiek in wandel constateer ik al fronsend met mijn wenkbrauw de eerste irritatie van de dag. Althans, eigenlijk de tweede, maar mijn klapband op de fiets, onder het toeziend oog van schaterlachende toeristen van eerder die dag heb ik even niet meegerekend.
Foto: vrijetijdamsterdam.nl
Ongeveer in het midden van de stoet loopt een dame met in de lucht een Nederlandse vlag. Ik ben in Amsterdam geboren en wij lopen niet met de landsvlag door de straten van de stad. De Nederlandse vlag die tonen wij op 4 en 5 mei. Anders niet.
Het staat niet het past niet het hoort niet bij Amsterdam. En dat heeft niks met de linkse hand te maken die momenteel door de Amsterdamse politiek heen waait en sinds jaren niet voor zoveel onbegrip en opschudding heeft geleid onder de Amsterdamse bevolking. Het heeft ook niks van doen met officiële regelgeving, dit zijn de ongeschreven wetten van de Amsterdamse straat. Wel bekend voor de meeste echte Amsterdammers.
Onderweg ontstaat het ‘fenomeen’ politie agent pesten. Een soort van voor naar achter van links naar rechts door de straten van de hoofdstad met als doel de begeleidende agenten op het verkeerde been zetten. Het zorgt vooral voor vermaak binnen de tientallen aanwezige ‘verzetsstrijders’.
Agenten, de één vindt ze leuk de ander moet er niks van hebben. Feit is dat we ‘blauw op straat’ anno nu in 2018, keihard nodig hebben. Bijvoorbeeld om de overlast aan te pakken voor de echte Amsterdammers die wonen in het wallengebied of in strijd tegen de meedogenloze oorlog van de zogenoemde ‘mocro mafia’ die in de stad gaande is en zelfs verschillende keren heeft geleid tot onschuldige burgerslachtoffers. Amsterdammers betalen er aan mee en hebben ze keihard nodig. Nodig, voor zaken die er echt toe doen en niet voor kinderachtige spelletjes van de kleuterachtige gele anti Rutten brigade. Alsjeblieft zeg, doe me een lol.
Even later klinkt door de megafoon en meegezongen door demonstranten RUTTE ROT OP, RUTTE ROT OP, etc. etc. Het doet me denken aan een voor een kwart gevuld supporters vak met woeste Willem II aanhangers. Ze kunnen zingen wat ze willen het heeft toch geen zin. De F-Side zal je overstemmen en uiteindelijk stapt Ajax toch wel met een grote overwinning van het speelveld.
Hetzelfde contrast als de gele hesjes ten opzichte van de rest van het land. Hoe hard je ook je best doet je gaat de sympathie onder de Nederlandse bevolking voor ruim 97 procent niet winnen. Sterker nog je wordt niet eens serieus genomen. Het zijn de feiten. Ik liep op honderd meter afstand en hoorde letterlijk de reacties van de samenleving op de tegemoet lopende gele actievoerders die aankwamen op het Leidseplein.
Op dat historische plein in de binnenstad is het tijd voor de grootste droeftoeter van de dag. De man met de megafoon. Graag maak ik weer een bruggetje met voetbalsupporters. Op de Ajax tribunes neemt een vaste supporter gesterkt door een megafoon al jaren het voortouw met als resultaat een kolkend enthousiaste menigte van zingende en springende voetbalsupporters en een wervelend ‘rood wit’ Amsterdams voetbalteam. Als je die rol wilt vervullen moet je je huiswerk doen. Je moet de liedjes kennen natuurlijk. Hoe wil je anders iets inzetten?
Hetzelfde geldt voor de gele hesjes meneer van de megafoon op het Leidse. Als je zo graag de grote leider wilt uithangen moet je wel weten waar je over praat. Als je zegt ‘Rutte rot op’ probeer dat dan allerminst op een fatsoenlijke wijze te onderbouwen en over te dragen aan je medestanders om maar te zwijgen over de rest van de onzin die tot vervelends aan toe door de beste man werd uitgekraamd. Je staat niet alleen zelf in je hesje maar laat ook de rest van de groep in hun hesje staan.
Column door Wil Koeman
vrijetijdamsterdam.nl
