Het Frascati theater in Amsterdam staat van 9 tot en met en 11 oktober volop in het teken van het Afrovibes Festival. Het evenement staat weer bol van dans, theater en muziek van actuele makers en kunstenaars uit zowel het Afrikaanse continent als de Afrikaanse diaspora in Europa en Nederland.
Programma 9 oktober
Afrovibes: Moving Beyond
Makers van kleur hebben steeds meer belangstelling naar hun Afrikaanse roots en om artistieke kennis en ervaring uit te wisselen met Afrikaanse makers en kunstenaars. Daarom geeft Afrovibes met Moving Beyond deze kans.
In een samenwerking tussen artiesten uit Afrika en Nederland, zoeken de makers niet naar verschillen maar naar de best practices en overeenkomsten in elkaars werk en ontdekken samen hoe artistieke uitdagingen te overwinnen.
Dit jaar gaan Chuma Sopotela uit Zuid-Afrika en Ritzah Statia uit Nederland de uitdaging aan. Zij trakteren het publiek eerst op solo-performances en daarna een gloednieuw stuk dat de twee in drie weken voor het festival gemaakt hebben rondom het thema ‘legacy’.
Zo! Mute
Zo! Mute is een combivoorstelling van Zo! en Mute. Gregory Maqoma en Vincent Mantsoe, twee van de grootste Zuid-Afrikaanse choreografen, reflecteren op hoe wij denken over menselijke opoffering en de spirituele kracht van de mens.
Zes dansers beelden uit hoe de geest het verlies van waardigheid, verdriet en hebzucht kan overwinnen. Ze betoveren het publiek, in groep of in duetvorm, met hun krachtige en uitbundige bewegingen die ze tot in de puntjes beheersen. De dansers worden begeleid door hypnotiserende en ritmische muziek, geluiden uit hun eigen lichaam of stilte. Zo mondt de oude artistieke danskracht van Zuid- Afrika uit in een moderne dansvoorstelling.
In Zo! vertolken de dansers een erfenis van hebzucht, wanhoop en zwakte en geven een psychologische manifestatie van macht. Gregory reageert op Vincent met Mute, die kracht geeft aan stemmen en lichamen om de hebzucht te confronteren met de spirituele kracht van de menselijke geest. Daarmee vragen zij zich af of we een toekomst, een utopia, kunnen creëren uit verlies.
Double bill Cash Cow / Black
In Double bill Cash Cow / Black is een performance te zien die met humor en ongemak de post-koloniale verwachtingen toont en de wreedheid van consumptie en een performance over de geschiedenis van de vrijheidsbeweging.
Cash Cow – Lorin Sookool (ZA)
In deze dans- en theatersolo maakt Lorin Sookool invoelbaar hoe wreed mensen omgaan met dieren als consumptiemiddel. Dit doet Lorin door zich te verbeelden als een koe wachtend op de slacht. Hierbij legt ze het verband met het vrouwenlichaam dat ook vaak gebruikt wordt voor consumptie. Met humor, ongemak en het betrekken van het publiek reflecteert ze op het kapitalisme en vraagt ze of de post-koloniale verwachtingen over het Afrikaanse danslichaam kan veranderen.
Black – Oulouy (SP/IVK)
Zwart zijn gaat in de wereld van vandaag samen met geweld, emancipatie, pijn en zelf-empowerment. In Black belichaamt de Ivoriaanse choreograaf en danser Oulouy de strijd voor erkenning, gelijkheid en respect van zwarte mensen. Deze concepten liggen volgens hem opgeslagen als herinneringen in zijn eigen lichaam, die hij gebruikt om te confronteren en te ontroeren.
Ondersteund met passende muziek doet Oulouy dit met diverse belangrijke urban streetdance-stijlen van Afrika en de Afrikaanse diaspora in de VS: Coupé-Décalé, Azonto, Ndomboló, Afrohouse en Krump. Met behulp van deze stijlen beeldt hij de geschiedenis van de vrijheidsbeweging uit.
In zijn afwisselende performance verwijst Oulouy regelmatig naar belangrijke en recente gebeurtenissen zoals de #blacklivesmatter-beweging. Daarmee creëert hij onrust en ongemak, maar ook de potentie om de wereld te beïnvloeden. Kortom: een empowerende voorstelling over het overwinnen van onrecht, onderdrukking en discriminatie.
Programma 10 oktober
Moving Beyond
Makers van kleur hebben steeds meer belangstelling naar hun Afrikaanse roots en om artistieke kennis en ervaring uit te wisselen met Afrikaanse makers en kunstenaars. Daarom geeft Afrovibes met Moving Beyond deze kans.
In een samenwerking tussen artiesten uit Afrika en Nederland, zoeken de makers niet naar verschillen maar naar de best practices en overeenkomsten in elkaars werk en ontdekken samen hoe artistieke uitdagingen te overwinnen.
Dit jaar gaan Chuma Sopotela uit Zuid-Afrika en Ritzah Statia uit Nederland de uitdaging aan. Zij trakteren het publiek eerst op solo-performances en daarna een gloednieuw stuk dat de twee in drie weken voor het festival gemaakt hebben rondom het thema ‘legacy’.
Untitled 14 KM
Hoe wordt Afrikaans-Arabische moderne kunst gezien in de Westerse wereld? Deze vraag staat centraal in de levende kunst-installatie en theatervoorstelling Untitled 14 KM.
In Untitled 14 KM proberen een Arabisch-Andalusische dichter, een directeur van een museum met moderne kunst, een Afrikaanse curator en een moderne kunstenaar een tentoonstelling met moderne kunst op te zetten.
Deze samenwerking zorgt voor onderhandelingen, conflicten, ongemak, grappige momenten maar vooral voor vragen over de definitie van de Afrikaans-Arabische identiteit in de wereld van de moderne kunst. Dit beelden de Marokkaanse kunstenaar Youness Atbane en de performers uit in een multimediale voorstelling met beeldende kunst, theater, mode, dans, gesproken woord en muziek.
The Hereditary – Ibrah Silas Jackson (NL/UG)
In een intense fysieke dialoog onderzoeken twee jonge zwarte mannen diepgewortelde en giftige mannelijkheid. Of de vader nu aanwezig of afwezig is: deze toxische mannelijkheid wordt van generatie op generatie doorgegeven. Net zoals deze hiphopdansers hun ervaringen en lessen uit verschillen en overeenkomsten doorgeven in dit duet. Ga mee op ontdekkingstocht met hun vloeiende maar soms ook agressieve bewegingen uit de moderne- en hiphopdans.
EON THE MOD – Iain Ewok Robinson (ZA/FR)
‘Poetry for protest, dance for disorder’ is de slogan van de Zuid-Afrikaanse hiphop-veteraan en woordkunstenaar Iain Ewok Robinson en de Franse machinewizard en componist Charles Amblard.
In EON THE MOD deelt Iain zijn lyrische gedachten over de waarheid, die de muzikale Amblard versterkt met indringende groovy klanken. Met deze spoken wordperformance laten deze rebellen je nadenken over de wereld waarin we leven.
Programma 11 oktober
Na-Ná
Met kostuums en rekwisieten die uit de toekomst lijken te komen, tovert de multidisciplinaire en moderne kunstenaar Djam Neguin een Na-Ná tevoorschijn. Na-Ná zou volgens een Kaapverdiaanse mythe het traditionele muziekinstrument ferrinho hebben gespeeld. Samen met zijn metgezel Funa, die harmonica speelde, zouden ze de dans- en muziekstijl Funaná hebben ontwikkeld.
Naast muziek en dans bestond deze stijl ook uit traditioneel mannelijk gedrag. Funaná zou zijn ontstaan toen de slavernij eindigde op het eiland Santiago in Kaapverdië. Niemand weet precies of Na-Ná echt heeft bestaan omdat de geschiedenis van Funaná niet is opgeslagen in muziekschrift. De Funaná was onderdeel van traditioneel mannelijk gedrag in Santiago dat ervoor heeft gezorgd dat deze muziek- en dansstijl bewaard is gebleven.
In een uitbundig solo-optreden met traditionele muziek, moderne dans, theater, licht en mode buigt Djam Neguin de man als heerser om tot een antwoord voor de toekomst.
Katanga
Patrice Lumumba, de eerste premier van de huidige Democratische Republiek Congo (DRC), wordt ook wel gezien als de Congolese versie van Nelson Mandela. Met zijn medewerkers werd hij, vermoedelijk op 17 januari 1961, vermoord. Dit gebeurde in Katanga, een afvallige provincie in de DRC.
Met een uitwisseling van verhalen onderzoekt de theatervoorstelling Katanga, 17 January deze moorden en de invloed van Lumumba op de huidige Democratische Republiek Congo. Vier performers onderzoeken aan de hand van het leven van Lumumba en zijn kameraden Joseph Okito en Maurice Mpolo het doorlopende conflict in de DRC. Hierbij reflecteren ze op kolonialisme, Afrikaanse solidariteit, onafhankelijkheid, dekolonisatie en de huidige strijd om de rijkdommen van Afrika.
De verhalen zijn gebaseerd op archiefonderzoek, interviews met kinderen van Lumumba, een kleinkind van zijn medewerker en een voormalige kindsoldaat. En op de befaamde onafhankelijkheidstoespraak en de brief die Lumumba in gevangenschap schreef aan zijn vrouw. Katanga, 17 January eert de Afrikaanse artistieke samenwerking, uitwisseling van verhalen en het bevrijdingserfgoed van Afrika.
Het Frascati theater in Amsterdam staat van 9 tot en met en 11 oktober volop in het teken van het Afrovibes Festival. Het evenement staat weer bol van dans, theater en muziek van actuele makers en kunstenaars uit zowel het Afrikaanse continent als de Afrikaanse diaspora in Europa en Nederland.
Programma 9 oktober
Afrovibes: Moving Beyond
Makers van kleur hebben steeds meer belangstelling naar hun Afrikaanse roots en om artistieke kennis en ervaring uit te wisselen met Afrikaanse makers en kunstenaars. Daarom geeft Afrovibes met Moving Beyond deze kans.
In een samenwerking tussen artiesten uit Afrika en Nederland, zoeken de makers niet naar verschillen maar naar de best practices en overeenkomsten in elkaars werk en ontdekken samen hoe artistieke uitdagingen te overwinnen.
Dit jaar gaan Chuma Sopotela uit Zuid-Afrika en Ritzah Statia uit Nederland de uitdaging aan. Zij trakteren het publiek eerst op solo-performances en daarna een gloednieuw stuk dat de twee in drie weken voor het festival gemaakt hebben rondom het thema ‘legacy’.
Zo! Mute
Zo! Mute is een combivoorstelling van Zo! en Mute. Gregory Maqoma en Vincent Mantsoe, twee van de grootste Zuid-Afrikaanse choreografen, reflecteren op hoe wij denken over menselijke opoffering en de spirituele kracht van de mens.
Zes dansers beelden uit hoe de geest het verlies van waardigheid, verdriet en hebzucht kan overwinnen. Ze betoveren het publiek, in groep of in duetvorm, met hun krachtige en uitbundige bewegingen die ze tot in de puntjes beheersen. De dansers worden begeleid door hypnotiserende en ritmische muziek, geluiden uit hun eigen lichaam of stilte. Zo mondt de oude artistieke danskracht van Zuid- Afrika uit in een moderne dansvoorstelling.
In Zo! vertolken de dansers een erfenis van hebzucht, wanhoop en zwakte en geven een psychologische manifestatie van macht. Gregory reageert op Vincent met Mute, die kracht geeft aan stemmen en lichamen om de hebzucht te confronteren met de spirituele kracht van de menselijke geest. Daarmee vragen zij zich af of we een toekomst, een utopia, kunnen creëren uit verlies.
Double bill Cash Cow / Black
In Double bill Cash Cow / Black is een performance te zien die met humor en ongemak de post-koloniale verwachtingen toont en de wreedheid van consumptie en een performance over de geschiedenis van de vrijheidsbeweging.
Cash Cow – Lorin Sookool (ZA)
In deze dans- en theatersolo maakt Lorin Sookool invoelbaar hoe wreed mensen omgaan met dieren als consumptiemiddel. Dit doet Lorin door zich te verbeelden als een koe wachtend op de slacht. Hierbij legt ze het verband met het vrouwenlichaam dat ook vaak gebruikt wordt voor consumptie. Met humor, ongemak en het betrekken van het publiek reflecteert ze op het kapitalisme en vraagt ze of de post-koloniale verwachtingen over het Afrikaanse danslichaam kan veranderen.
Black – Oulouy (SP/IVK)
Zwart zijn gaat in de wereld van vandaag samen met geweld, emancipatie, pijn en zelf-empowerment. In Black belichaamt de Ivoriaanse choreograaf en danser Oulouy de strijd voor erkenning, gelijkheid en respect van zwarte mensen. Deze concepten liggen volgens hem opgeslagen als herinneringen in zijn eigen lichaam, die hij gebruikt om te confronteren en te ontroeren.
Ondersteund met passende muziek doet Oulouy dit met diverse belangrijke urban streetdance-stijlen van Afrika en de Afrikaanse diaspora in de VS: Coupé-Décalé, Azonto, Ndomboló, Afrohouse en Krump. Met behulp van deze stijlen beeldt hij de geschiedenis van de vrijheidsbeweging uit.
In zijn afwisselende performance verwijst Oulouy regelmatig naar belangrijke en recente gebeurtenissen zoals de #blacklivesmatter-beweging. Daarmee creëert hij onrust en ongemak, maar ook de potentie om de wereld te beïnvloeden. Kortom: een empowerende voorstelling over het overwinnen van onrecht, onderdrukking en discriminatie.
Programma 10 oktober
Moving Beyond
Makers van kleur hebben steeds meer belangstelling naar hun Afrikaanse roots en om artistieke kennis en ervaring uit te wisselen met Afrikaanse makers en kunstenaars. Daarom geeft Afrovibes met Moving Beyond deze kans.
In een samenwerking tussen artiesten uit Afrika en Nederland, zoeken de makers niet naar verschillen maar naar de best practices en overeenkomsten in elkaars werk en ontdekken samen hoe artistieke uitdagingen te overwinnen.
Dit jaar gaan Chuma Sopotela uit Zuid-Afrika en Ritzah Statia uit Nederland de uitdaging aan. Zij trakteren het publiek eerst op solo-performances en daarna een gloednieuw stuk dat de twee in drie weken voor het festival gemaakt hebben rondom het thema ‘legacy’.
Untitled 14 KM
Hoe wordt Afrikaans-Arabische moderne kunst gezien in de Westerse wereld? Deze vraag staat centraal in de levende kunst-installatie en theatervoorstelling Untitled 14 KM.
In Untitled 14 KM proberen een Arabisch-Andalusische dichter, een directeur van een museum met moderne kunst, een Afrikaanse curator en een moderne kunstenaar een tentoonstelling met moderne kunst op te zetten.
Deze samenwerking zorgt voor onderhandelingen, conflicten, ongemak, grappige momenten maar vooral voor vragen over de definitie van de Afrikaans-Arabische identiteit in de wereld van de moderne kunst. Dit beelden de Marokkaanse kunstenaar Youness Atbane en de performers uit in een multimediale voorstelling met beeldende kunst, theater, mode, dans, gesproken woord en muziek.
The Hereditary – Ibrah Silas Jackson (NL/UG)
In een intense fysieke dialoog onderzoeken twee jonge zwarte mannen diepgewortelde en giftige mannelijkheid. Of de vader nu aanwezig of afwezig is: deze toxische mannelijkheid wordt van generatie op generatie doorgegeven. Net zoals deze hiphopdansers hun ervaringen en lessen uit verschillen en overeenkomsten doorgeven in dit duet. Ga mee op ontdekkingstocht met hun vloeiende maar soms ook agressieve bewegingen uit de moderne- en hiphopdans.
EON THE MOD – Iain Ewok Robinson (ZA/FR)
‘Poetry for protest, dance for disorder’ is de slogan van de Zuid-Afrikaanse hiphop-veteraan en woordkunstenaar Iain Ewok Robinson en de Franse machinewizard en componist Charles Amblard.
In EON THE MOD deelt Iain zijn lyrische gedachten over de waarheid, die de muzikale Amblard versterkt met indringende groovy klanken. Met deze spoken wordperformance laten deze rebellen je nadenken over de wereld waarin we leven.
Programma 11 oktober
Na-Ná
Met kostuums en rekwisieten die uit de toekomst lijken te komen, tovert de multidisciplinaire en moderne kunstenaar Djam Neguin een Na-Ná tevoorschijn. Na-Ná zou volgens een Kaapverdiaanse mythe het traditionele muziekinstrument ferrinho hebben gespeeld. Samen met zijn metgezel Funa, die harmonica speelde, zouden ze de dans- en muziekstijl Funaná hebben ontwikkeld.
Naast muziek en dans bestond deze stijl ook uit traditioneel mannelijk gedrag. Funaná zou zijn ontstaan toen de slavernij eindigde op het eiland Santiago in Kaapverdië. Niemand weet precies of Na-Ná echt heeft bestaan omdat de geschiedenis van Funaná niet is opgeslagen in muziekschrift. De Funaná was onderdeel van traditioneel mannelijk gedrag in Santiago dat ervoor heeft gezorgd dat deze muziek- en dansstijl bewaard is gebleven.
In een uitbundig solo-optreden met traditionele muziek, moderne dans, theater, licht en mode buigt Djam Neguin de man als heerser om tot een antwoord voor de toekomst.
Katanga
Patrice Lumumba, de eerste premier van de huidige Democratische Republiek Congo (DRC), wordt ook wel gezien als de Congolese versie van Nelson Mandela. Met zijn medewerkers werd hij, vermoedelijk op 17 januari 1961, vermoord. Dit gebeurde in Katanga, een afvallige provincie in de DRC.
Met een uitwisseling van verhalen onderzoekt de theatervoorstelling Katanga, 17 January deze moorden en de invloed van Lumumba op de huidige Democratische Republiek Congo. Vier performers onderzoeken aan de hand van het leven van Lumumba en zijn kameraden Joseph Okito en Maurice Mpolo het doorlopende conflict in de DRC. Hierbij reflecteren ze op kolonialisme, Afrikaanse solidariteit, onafhankelijkheid, dekolonisatie en de huidige strijd om de rijkdommen van Afrika.
De verhalen zijn gebaseerd op archiefonderzoek, interviews met kinderen van Lumumba, een kleinkind van zijn medewerker en een voormalige kindsoldaat. En op de befaamde onafhankelijkheidstoespraak en de brief die Lumumba in gevangenschap schreef aan zijn vrouw. Katanga, 17 January eert de Afrikaanse artistieke samenwerking, uitwisseling van verhalen en het bevrijdingserfgoed van Afrika.
