Sommige stemmen herken je meteen, ook al kun je er niet direct een gezicht bij plaatsen. De kans is groot dat je er regelmatig één hoort zonder het te beseffen, bijvoorbeeld in een commercial. Pim Veth heeft zo’n stem die zich onopgemerkt in je dagelijks leven nestelt. In verbondenheid met Amsterdam, bouwde hij de afgelopen jaren aan een carrière als voice-over.
In dit interview met Vrije Tijd Amsterdam vertelt Pim Veth over zijn liefde voor de stad, zijn werk als voice-over en presentator. Ook laat hij weten waarom échte emotie nog altijd niet te vervangen is door AI-technologie.
Wat is jouw band met Amsterdam?
“Ik ben verknocht aan deze stad en doe eigenlijk alles hier. Van werken tot genieten van het leven. Ik ben trots op mijn stad. Wanneer ik een klus buiten de ring heb, krijg ik altijd een tikkeltje heimwee. Het is iedere keer weer een heerlijk gevoel om terug in Mokum te zijn.”
Je bent ooit begonnen als acteur, hoe ben je uiteindelijk voice-over geworden?
“Ik werd enthousiast toen mij werd gevraagd te casten voor een rol voor de stem van een hert in de televisiecommercials van Jagermeister. Het uitoefenen van deze job leverde enorm veel plezier op. Dit ging niet onopgemerkt voorbij. Er opende steeds meer deuren van Amsterdamse studio’s en ik kreeg steeds meer werk als voice-over. Tot op de dag van vandaag haal ik er veel voldoening uit.”
Je stem is voor veel mensen herkenbaar, zonder dat ze meteen weten dat jij het bent. Op welke projecten of merken ben je zelf het meest trots?
“Ik denk dat mijn 15 jaar als stemacteur en voice-over van Specsavers wel echt heel belangrijk zijn geweest en vormend voor mij in dit beroep. Door de continuïteit en frequentie kon ik me blijven focussen op het inspreken. Deze vaste klussen leverden mij geen windeieren op. Mijn horecadagen waren voorbij.”
Hoe klinkt Amsterdam in jouw stem?
“Ik merk dat ik ‘meepraat’. Hoe Amsterdamser iemand klinkt, hoe meer ik Amsterdams ga praten. Maar, in mijn werk zal je het nooit horen. Dan spreek ik zonder accent.”
Je werkt als voice-over vanuit je eigen studio. Wat maakt dat voor opdrachtgevers interessant?
“Kijk, als iemand mij mailt met een opdracht en schrijft dat hij of zij de opgenomen versie graag ‘ergens volgende week ontvangt’, zorg ik dat ik het dezelfde dag of eventueel de volgende ochtend al heb opgenomen en verstuurd. Ik werk altijd en wanneer je me nodig hebt. Dat gaat zelfs zo ver dat ik op lange reizen (ik reis graag en liefst zo lang mogelijk) zorg dat ik een professionele studio in de buurt heb die ik kan inhuren. Zo kan ik dezelfde voorwaarden bieden, vanaf de andere kant van de wereld.”
Wanneer heb je écht een goede voice-over te pakken?
“Iedereen die denkt: ‘Ik heb een leuke, mooie stem, dus ik ga inspreken’ komt van een koude kermis thuis. Mijn stem klinkt leuk, misschien vinden mensen zelfs dat ik een mooi stemgeluid heb, maar daar gaat het niet om. Het gaat erom wat ik met mijn stem kan. Intonatie, begrijpen wat je leest, wat een klant nodig heeft, regisseerbaar zijn, dat is waar het om draait. Je stem is het materiaal, maar niets meer. Zoals de verf van een schilder en de outfit van een voetballer.”
Je doet ook veel met podcasts. Kun je daar iets meer over vertellen?
“Het mooie aan podcasts is dat je volledig eigen baas bent. Alles kan. Ik maak podcasts in opdracht, als host en producent, al mag dat laatste nog niet met hoofdletters geschreven worden.
Samen met een oude vriend maak ik ‘Pim & Bas Doen Het Nog’. Twee mannen die praten over allerlei thema’s die te maken hebben met langzaam wat ouder worden als je je nog best jong voelt. Daar kwamen al snel verschillende partijen op af die vroegen om samenwerkingen.
Met een grote partij gaan we nu een campagne doen. Zij willen vooral dat we blijven doen wat we doen. Het gaat dus echt om jou als maker. Merken zien dat dat het beste werkt. Het is bijna een nieuwe manier van reclame maken.”
Wat is voor jou het grootste verschil tussen presenteren op een event en werken als voice-over?
“Het is eerlijk gezegd op geen enkele manier te vergelijken. Achter de microfoon in een studio voel ik me altijd veilig. Op een podium vind ik het spannender. Dat is zelfs zover gegaan dat ik podiumvrees ontwikkelde en daardoor altijd op zestig procent van mijn kunnen presteerde en dus presenteerde. Ik was aan het overleven. Ik ben toen gaan nadenken hoe dat komt. Het simpele, korte antwoord: Ik was aan het doen waarvan ik dacht dat het publiek of opdrachtgever wilde dat ik deed. En dat gaat weer dieper: vinden mensen me wel leuk? Toen ik dat ontdekte ben ik beter gaan presenteren, soms nee gaan zeggen tegen grote klussen omdat ze niet passen bij wie ik ben. Ik ben presentatietrainingen gaan geven en gaan coachen. Nu zie ik het als mijn taak om anderen zich zo gemakkelijk als mogelijk te laten voelen, zodat zij echt zichzelf kunnen zijn op het podium.”
In hoeverre speelt Amsterdam een rol in jouw werk? Haal je hier inspiratie uit of is het vooral praktisch?
“Amsterdam is alles. Werk, vrienden, liefde. Alles. Ik ben Amsterdam. Het is een van de bekendste minimaatschappijen ter wereld. Dat ik daar een onderdeel van ben maakt me trots.”
Met alle AI-stemmen die opkomen: waarom zou iemand nog kiezen voor een echte voice-over?
“AI doet nog niet wat ik doe: fouten durven maken die iets opleveren. In elk proces moet je niet bang zijn om fouten te maken. Durven van de hoogste springplank te springen, te struikelen en een onverwachte afslag te nemen. AI is leuk, fijn en handig. Maar AI is nooit ontroerend, beschadigd of emotioneel. Creativiteit ontstaat uit het onverwachte. En AI is dat allesbehalve.”
Wat zoek jij in een opdrachtgever?
“Er zijn twee dingen: loon naar werken is de eerste. Ik ben niet de goedkoopste voice-over, maar dat is met een reden. Ik neem mijn werk serieus en dus wil ik als voice-over ook serieus genomen worden. En daar zit al de tweede: Een opdrachtgever die ongeïnteresseerd is vind ik niet interessant.”
Wat is eigenlijk jouw favoriete stekkie in Amsterdam?
“Trakteren is mijn favoriete koffietentje. Twee gasten die met heel veel liefde dit prachtige plekje op de JP Heyestraat bestieren. De hele buurt komt er samen. Je ziet me er op de foto staan, met mijn hond Barry. Mijn buurvrouw nam de foto. De foto is een beetje scheef, maar mijn buurvrouw is heel lief.”
Als iemand dit leest en denkt “ik heb een voice-over of presentator nodig”, waarom moeten ze jou bellen?
“Ik denk graag mee, maar echt heel erg graag. Ik wil altijd dat alles waar ik aan meewerk goed is en beter wordt waar het kan. Ik schrijf dus ook mee. Ik zeg altijd: Ik bemoei me met alles en als je dat vervelend vindt moet je het maar gewoon zeggen.”
