Zondag 1 februari staan in Purmerend 18 finalisten van het Ouderen Songfestival op het podium van Theater De Purmaryn. Vrije Tijd Amsterdam stelt een aantal vragen aan het duo Hanneke van den Biggelaar & Martin Spee, twee van de finalisten.
De een is geboren in Amsterdam in de jaren ’60, de ander in Brabant in de jaren ’70. Zijn die verschillen in geboortejaar en -plaats merkbaar?
“Goeie vraag! Ik antwoord even in de IK-vorm. Hanneke denkt mee. Opgroeien in Amsterdam-West of in een dorpje dat in je hand past, dat maakt een groot verschil. Terwijl Hanneke als puber braaf in het plaatselijke jongerenkoor zong, stond ik mee te brullen op de F-side bij Ajax. Komt nog bij dat ik een nakomertje ben, mijn broer is bijna van dezelfde leeftijd als Han’s vader. Dus van een generatiekloof kan je best wel spreken. Niets dramatisch hoor, maar die is wel voelbaar als herinneringen aan tv-programma’s en muziekgenres bij de ander de wenkbrauwen doen fronsen. Willem Duys, Swiebertje en Glenn Miller versus Pommetje Horlepiep, de Familie Knots en Duran Duran. Dat soort ongedeelde herinneringen…
En wat het stadse versus het dorpse betreft, Hanneke woont nu al pakweg dertig jaar in de Big City en is inmiddels mede door haar vele buitenlandse avonturen een echte wereldburger. Dus, vanzelfsprekend zijn de verschillen merkbaar, maar ze zijn goed overbrugbaar. Simpelweg door interesse te hebben in elkaars afkomst en de tijdgeest waarin de ander is opgegroeid.”
Sinds wanneer zingen jullie samen en hoe is dat zo gekomen?
“Wij probeerden voor het eerst samen te zingen in café Het Monumentje in de Westerstraat waar we elkaar tegen het lijf liepen tijdens een meezingavond. ‘Probeerden’, want in het begin zaten we vaak in elkaars vaarwater. Wie pakt nu de eerste en wie de tweede stem. En haar zoetgevooisde Brabantse stem werd weleens irritant overstemd door mijn krachtige Mokumse kroeggeluid. Desondanks sloeg de vonk over! Daar in die mooie en fijne Jordaan. We werden een stel. Ook naast het podium.”
Wat is de reden dat jullie meedoen aan het Ouderen Songfestival?
“Op de verjaardag van Eva Zwaving, ze heeft jarenlang het festival gepresenteerd, werd veel gezongen. Willemijn Ploem, de producente van het festival, liep daar ook rond. Ze vroeg me of ik geen zin had om mee te doen. In eerste instantie had ik daar niet echt oren naar. Maar in de uren die erop volgden begon er wat te borrelen. Wat als we nou eens een door ons bijzonder geliefd lied sámen zouden gaan zingen?”
Het merendeel van de deelnemers doet als solist mee. Jullie als duo. Heeft dat jullie voorkeur of is dat gekoppeld aan de keuze van het lied?
“Dat is dus zeker aan elkaar gekoppeld! We zingen dit nummer samen in onze voorstelling In Gelul kan je Niet Wonen. Door de voorstellingen die wij al ruim tien jaar spelen met ons muziektheatergezelschap Amsterdams Allooi zijn onze stemmen naar elkaar toegegroeid. We voelen inmiddels blindelings aan waar de ander zit qua timing en melodie. Zingen doen we nu eenmaal graag samen en niet alleen tijdens de afwas. Oh ja, in het tweede couplet van het lied hebben we het woord ‘geld’ vervangen door ‘poen’ om een zachte G te omzeilen.”
Jullie doen mee met een lied dat De stad blijft heet. Gaat het lied over willekeurig welke stad dan ook?
“Nee, het lied gaat over die stad waar geen andere aan tippen kan… Amsterdam. De stad die net zo vaak verguisd als bezongen wordt. Daarom slepen we steeds een loodzwaar ‘Amsterdammertje’ met ons mee. Een oude met butsen. Onze stad heeft tenslotte ook de nodige deuken opgelopen.”
Waarom hebben jullie juist voor dit lied gekozen?
“De basis van dit lied is een gedicht van onze vriend en verteller in de voorstelling, Ronald M. Offerman. Wij wilden hem op deze manier herdenken en eren. Hij was stadsdichter, de niet weg te denken barkeeper in het beroemde café Eilders en, helaas, één van de eerste corona-slachtoffers. Maar we hebben ook voor De stad blijft gekozen, omdat het een geweldig lied is. Actueel én weemoedig. We hebben het eerder, met meerdere solisten uit ons gezelschap en muzikale vrienden, opgenomen. Deze versie is ook op YouTube te vinden.”
Hoe hebben jullie de deelname aan het festival tot nu toe ervaren?
“In het begin onwennig, maar de sfeer onder de deelnemers bleek heel fijn. Over en weer complimenten en steunbetuigingen. Een warm bad. Bovendien is alles perfect georganiseerd en de muzikale leiding in goede, professionele handen. Mooie locaties, een natje en een droogje….wat wil een mens nog meer! Wij hadden weinig verwachtingen, maar als je dan toch in de finale staat ben je trots en ga je natuurlijk je beste beentje voorzetten.”
Waarom is het leuk voor publiek om te komen kijken naar de finale?
“Het deelnemersveld is bijzonder gemêleerd en getalenteerd. Iedereen staat daar met zijn hele ziel en zaligheid te zingen. Puur, zonder AI of andere trucs die ze tegenwoordig uithalen om stemmen zuiverder te laten klinken. De liveband voegt daar nog iets prachtigs aan toe. Dus komen!!!”
Meer informatie
- Zondag 1 februari 2026, aanvang 14:00 uur, Grande Finale 34e editie in
- Theater de Purmaryn, Waagplein 1 Purmerend. Parkeren op zondag is gratis.
- www.ouderensongfestival.nl | 020 – 622 01 83 | [email protected]
- Kaartverkoop www.depurmaryn.nl | 0299 – 43 22 05 | [email protected]
- Zie hier de optredens van alle finalisten en stem hier op uw drie favoriete finalisten.
