Zondagmiddag 22 juni vond in Theater Amsterdam de feestelijke afsluiting van Ode aan Mokum plaats, de speciale Ouderen Songfestival-editie ter ere van de jarige stad. In velerlei opzichten een spetterende ontknoping van de editie met vier voorrondes en de Grande Finale waarin slechts één voorwaarde gold: het lied moest over Amsterdam gaan.
Zeventien finalisten stonden in de Grande Finale, vijftien solisten en één duo. Zij werden begeleid door het tienkoppige Ode aan Mokum Orkest onder leiding van scheidend Kees van Zantwijk. Eva Zwaving presenteerde de middag.
Juryvoorzitter Jacques Klöters onthulde na de pauze de drie vakjuryprijswinnaars. De eerste vakjuryprijs is gewonnen door Karin Wijnen met Amsterdam huilt. Zij treedt in oktober op in de speciale Amsterdam 750-productie van Nederlied, ‘Mokum, wat maak je me nou’. Freddy Cornell uit Hoofddorp won de tweede vakjuryprijs. De derde vakjuryprijs is naar Emile Baars uit Amsterdam gegaan.
Voordat Jacques Klöters de vakjuryprijswinnaars bekend zou maken, verscheen wethouder Zita Pels ten tonele. Zij startte het tweede deel van het programma met het uitreiken van de publieksprijs. Freddy Cornell, de finalist die later ook de tweede vakjuryprijs in ontvangst mocht nemen, kreeg uit haar handen de Eberhard van der Laan-publieksprijs.
De wethouder vervolgde haar speech met het uitnodigen van Kees van Zantwijk. Namens het college van burgemeester en wethouders reikte zij hem de Andreaspenning uit. Zij eerde zijn ruim twintig lange staat van dienst als muzikaal leider, pianist en arrangeur van het Ouderen Songfestival | Tour de Chant.
Een virtuoos pianist die zich met indrukwekkende bevlogenheid heeft ingezet vooral voor de talentontwikkeling van senioren vocalisten. Die de rol van coach op zich nam, die de amateurzanger veiligheid en zelfvertrouwen bood en liet uitgroeien tot volwaardig podiumkunstenaar. Die zich bekommerde om mensen die muziek wilden maken, maar net zo goed om mensen die even opgelicht moesten worden, bijvoorbeeld als ze zich eenzaam voelden.
Als vaste pianist van het Seniorenpopkoor Lust for Life biedt hij al vijftien jaar lang senioren een sociale en muzikale uitlaatklep. Jarenlang begeleidde hij nieuwe Nederlanders op piano als ze het Wilhelmus zongen tijdens de naturalisatiebijeenkomsten op het stadhuis, een mijlpaal in warme en feestelijke sfeer. Met zijn positieve energie, zijn flexibiliteit en oneindig enthousiasme maakte hij ieder Tour de Chant-optreden tot een feestje.
Optredens waarvan ouderen in Amsterdamse buurthuizen, bibliotheken, wijkcentra gratis konden genieten. Uit zijn jarenlange inzet voor anderen spreekt een bijzondere medemenselijkheid. Daarmee bevestigt hij het gevoel van het college dat het 750-jarige Amsterdam, zoals Maarten van Roozendaal het zingt, een stad is om te aaien. Zijn maatschappelijk passie en liefde voor muziek hebben heel veel mensen in de stad geraakt. Voor het college van burgemeester en wethouders reden om Kees van Zantwijk de Andreaspenning van Amsterdam toe te kennen.
Met deze onderscheiding en de bijzondere editie Ode aan Mokum neemt Kees van Zantwijk na 22 jaar muzikaal leiderschap afscheid van het Ouderen Songfestival | Tour de Chant.
