Zaterdag vindt in de Kerkstraat het StreetHeart Festival plaats. Vrije Tijd Amsterdam blikt alvast vooruit met queer ondernemer, dragqueen en activist Jennifer Hopelezz.
Wil je het StreetHeart Festival allereerst eens introduceren?
“Het is een gezellig en ‘family friendly’ evenement dat wordt georganiseerd door de queer community, direct voor de deuren van Club Church. Er zijn optredens, DJ’s, eetkraampjes en een ontspannen, feestelijke sfeer. Het festival omarmt de transkleuren – roze, wit en blauw – en de hele setting voelt zacht, vrolijk en gastvrij!”
Wat is de reden dat het StreetHeart Festival wordt georganiseerd?
“We zijn in 2017 begonnen met het StreetHeart Festival. Het idee was om queer cultuur letterlijk de straat op te brengen – en vooral te laten zien wat er normaal gesproken achter gesloten deuren in Club Church gebeurt, ha ha. We wilden het clubleven toegankelijk maken en onze buren en vrienden uitnodigen om mee te kijken. Vanaf het begin hebben we er bewust een familie-vriendelijk evenement van gemaakt. Bovendien is dit het allerlaatste queer buitenevenement van het jaar – een soort afsluiting van het seizoen.”
Hoe zou je de sfeer op het evenement omschrijven?
“Gezellig, relaxed, een tikkeltje kooky en quirky! We moedigen iedereen aan zich te verkleden, er zijn zelfs visagisten aanwezig en een ‘dress-up corner’. Om precies 19.00 uur organiseren we de StreetHeart Sweetheart-wedstrijd voor de best geklede bezoeker.”
Welke artiesten komen er optreden?
“We hebben eigenlijk non-stop shows met drag performers van het prijswinnende ‘House of Hopelezz’ en het Drag King-collectief ‘House of Løstbois’. Verder een sterke DJ-line-up met o.a. Natarcia, Doornroosje en Babette. Na 21.00 uur gaat het feest door in Club Church, waar het wat spannender wordt met DJ’s als Max de Principe, Bramsterdam & Big General, Saeed en Luuk de Keizer.”
Hoe gaat het in de buurt van de Kerkstraat waar jullie gevestigd zijn met de LHBTI+ emancipatie?
“De Kerkstraat heeft een lange queer geschiedenis. Het is eigenlijk de oudste homostraat van Amsterdam, ooit precies gelegen tussen De Dok en De Schakel (de oude COC-locatie bij het Leidseplein). Toen ik begin jaren ’90 naar Amsterdam verhuisde, telde de straat zo’n vijftien gay venues, vooral restaurants en bars, plus de Homolulu nachtclub en de Spijkerbar. Tegenwoordig zijn alleen Bronx, Spijker en wijzelf nog over – een gemis.”
Wil je Club Church eens kort beschrijven?
“Club Church bestaat sinds 2008 en is uitgegroeid tot een legendarische fetisjclub binnen de gay scene. Elke avond is er een ander thema: van onderbroek- en naaktfeesten tot sportswear, drag en lesbische avonden. Door de jaren heen zijn er ook andere succesvolle queer zaken uit voortgekomen, zoals Sauna NZ en Free Willie – de enige naaktbar van Amsterdam.”
Zijn er nog genoeg LHBTI+ horecagelegenheden in de stad?
“Er zijn simpelweg te weinig queer venues over in Amsterdam. Als je naar de cijfers kijkt, zie je een sterke daling tot ongeveer 2015; pas daarna is het gestabiliseerd en zijn er wat kleine tekenen van groei. Zulke plekken zijn van levensbelang: ze bieden veilige ruimtes waar mensen elkaar kunnen ontmoeten en zichzelf kunnen zijn. Tegelijkertijd is de queer community diverser geworden, met meer sportclubs en sociale groepen – er is zelfs een queer ‘boardgayming’-groep. Maar het verdwijnen van de traditionele uitgaansplekken blijft pijnlijk.”
Heb je nog iets toe te voegen?
“Het is zorgwekkend hoe snel dingen veranderen, zeker nu er een rechts kabinet zit en de extreemrechtse stromingen groeien. Rechten waarvoor we hard hebben gestreden staan opnieuw onder druk. Zelfs drag – iets waar ik zelf mee optreed – is ineens controversieel geworden. Wie had ooit gedacht dat drag een politiek strijdpunt zou worden? Kijk naar Florida, waar drag in het openbaar zelfs gecriminaliseerd wordt, zogenaamd om ‘kinderen te beschermen’. Juist daarom moeten we blijven vechten en opkomen voor onze rechten en vrijheden – de vrijheden die onze community met zoveel moeite heeft bevochten.”
