O vader, kom huiswaarts / letter to a father brengt werken samen die ieder op hun eigen manier reflecteren op verlies, herinnering en identiteit. Hier wordt een dialoog gecreëerd tussen nabestaanden: over rouw, over maken als vorm van herinneren en over de sporen die een vader achterlaat in woorden, gebaren en stilte. In deze kwetsbare ode kijken we terug en onderzoeken we angst, bewondering en de erfenis van een leven dat de dood overstijgt. Zo ontvouwt de tentoonstelling zich als een reflectie op onze eigen sterfelijkheid en de vraag wat uiteindelijk van ons overblijft. Geïnitieerd door Humyar Pourseyf.