Travelers bij Museum Tot Zover

Frans Verkaik
-
0
Travelers bij Museum Tot Zover
Schilderij van topkunstenaar Otto van Veen
0.000
Exposities
Amsterdam Oost
Website
Over deze locatie

Travelers bij Museum Tot Zover in deze tentoonstelling worden er nieuwe doodsportretten in de collectie getoond.

Doodsportretten zijn er in soorten en maten. Individuele portretten, groepsportretten, schilderijen, foto’s, enzovoort. Veel musea bezitten doodsportretten, maar laten ze niet zien. Bezoekers kijken liever naar portretten van levenden en dat is begrijpelijk, maar ook jammer. Het zijn namelijk portretten vol verdriet én liefde.

In deze tentoonstelling tonen we nieuwe doodsportretten in onze collectie, van o.a. Elizabeth Heyert, Otto van Veen en Margriet Luyten.

Al in de zestiende eeuw worden doodsportretten geschilderd. Het zijn documentaties van een bijzonder moment, een moment van overgang en tegelijk een laatste bewijs dat iemand heeft geleefd. De band die er was wordt doorgetrokken tot na het overlijden. Een overleden kind blijft bij de familie horen en het portret laat dat zien. Zeker als er nog geen andere portretten van het kind bestaan.Portretten reizen met families mee totdat er geen behoefte meer aan is, bijvoorbeeld omdat de overledene niet meer wordt gekend en geen betekenis meer heeft voor nieuwe generaties. Men bewaart het portret vaak nog wel als de maker of de geportretteerde beroemd is. Dit telt bij doodsportretten veel minder. Zo raken vereeuwigde doden toch al snel in de vergetelheid.

Bron tekst: Museum Tot Zover

 

Travelers bij Museum Tot Zover
Schilderij van topkunstenaar Otto van Veen
Contactinformatie
Kruislaan 124, 1097 GA
Over deze locatie

Travelers bij Museum Tot Zover in deze tentoonstelling worden er nieuwe doodsportretten in de collectie getoond.

Doodsportretten zijn er in soorten en maten. Individuele portretten, groepsportretten, schilderijen, foto’s, enzovoort. Veel musea bezitten doodsportretten, maar laten ze niet zien. Bezoekers kijken liever naar portretten van levenden en dat is begrijpelijk, maar ook jammer. Het zijn namelijk portretten vol verdriet én liefde.

In deze tentoonstelling tonen we nieuwe doodsportretten in onze collectie, van o.a. Elizabeth Heyert, Otto van Veen en Margriet Luyten.

Al in de zestiende eeuw worden doodsportretten geschilderd. Het zijn documentaties van een bijzonder moment, een moment van overgang en tegelijk een laatste bewijs dat iemand heeft geleefd. De band die er was wordt doorgetrokken tot na het overlijden. Een overleden kind blijft bij de familie horen en het portret laat dat zien. Zeker als er nog geen andere portretten van het kind bestaan.Portretten reizen met families mee totdat er geen behoefte meer aan is, bijvoorbeeld omdat de overledene niet meer wordt gekend en geen betekenis meer heeft voor nieuwe generaties. Men bewaart het portret vaak nog wel als de maker of de geportretteerde beroemd is. Dit telt bij doodsportretten veel minder. Zo raken vereeuwigde doden toch al snel in de vergetelheid.

Bron tekst: Museum Tot Zover